Krachtige planten en bomen ontstaan door een gezonde bodem. Ze voeden zich met hetgeen ze nodig hebben zodat ze zich kunnen ontwikkelen. Dat geldt ook voor ons; staan onze wortels in gezonde bodem zodat wij kunnen groeien?

Hoe ik het zie is dat we hier zijn om ons te ontwikkelen zodat we kunnen groeien in liefde.
Op het moment dat er zich iets voordoet waardoor we van ons pad raken, zijn we meestal aangekomen bij een ontwikkelpunt. Er gebeurt iets dat ons raakt en uit balans brengt. En dat heeft een functie. Als het voorval ons niets zou doen dan voelen we ook niet de noodzaak om er bij stil te staan en de ontwikkeling aan te gaan.
Onbalans leert mij dat ik het beste naar binnen kan keren. Ik mag mijn voedingsbodem opnieuw gaan bekijken. Wat is er uit balans, wat voel ik, welk inzicht kan ik opdoen of wat heb ik nodig zodat ik verder kan ontwikkelen.

De docufilm The Biggest Little Farm laat zien hoe de natuur voor elk probleem een oplossing heeft. Het zorgt ervoor dat onbalans hersteld wordt en dat er weer groei kan plaatsvinden. Een teveel aan slakken levert bijvoorbeeld een kale moestuin op. Eenden die slakken eten zorgen weer voor balans.
Hoe kunnen wij hier van leren? We hoeven alleen maar naar onze eigen natuur te kijken. Naar onze binnenwereld. Heb je bijvoorbeeld het idee dat er teveel mensen om je heen zijn die je energie opslurpen? Hoe ga je weer voor evenwicht zorgen?

De natuur geeft allerlei signalen af. Als een plant bladluizen heeft dan kun je je focussen op het elimineren ervan. Maar dan elimineer je het signaal, de boodschap. Waarom heeft mijn plant last van luizen? Het zegt dat er wat dient te veranderen aan de omstandigheden van de plant. Het staat bijvoorbeeld op een foute plek, het voelt zich niet thuis in een krappe pot of het heeft te weinig voeding. Hoe zou het zijn als je dit naar jezelf vertaalt? Welke ‘bladluizen’, welke signalen doen zich bij jou voor? Welke omstandigheden dienen er bij jou te veranderen? Begeef jij je in de juiste omgeving, is er harmonie, kun je zijn wie je bent en krijg je voldoende (geestelijke) voeding?

Bij ons kunnen bladluizen zich voordoen in de vorm van fysiek ongemak. Ons lichaam communiceert zo’n beetje 24/7 met ons. Het laat weten wanneer je honger hebt, naar de wc moet of moe bent.
Maar ook vertelt het dat er wat anders aan de hand kan zijn. De plek waar je ongemak voelt, laat weten wát er aan de hand kan zijn. Het heeft een symbolische betekenis. Zo kan een pijnlijke schouder betekenen dat je een last draagt of dat je je gevoelens en intuïtieve krachten negeert. Een gevoelige keel kan betekenen dat je je niet uitspreekt of dat er verdriet of woede zit. En de baarmoeder staat o.a. voor zelfwaardering en de kracht van creatie.

Je kunt je lichaam ook raadplegen als je op het punt staat een beslissing te nemen. Als je bijvoorbeeld een vacaturetekst leest, wat gebeurt er dan van binnen? Voel je opwinding, positieve spanning of voelt het juist zwaar en heb je het gevoel dat je energie wegstroomt. Je lichaam wijst je de weg.

De natuur is zelfvoorzienend. Een boom voorziet zichzelf van voeding door bijvoorbeeld in de herfst z’n bladeren te laten vallen. De bladeren zijn voeding voor vele schimmels en organismes in de bodem. Die zetten dit om tot iets waarmee de boom zich weer kan voeden.
De mens haalt echter in z’n controledrift vaak de bladeren weg. Het gevolg is dat we een kale, voedingsarme bodem creëren waardoor een boom ziek kan worden. Vervolgens komt er een kevertje die de boom ‘opruimt’. De gemeente reiniging van de natuur. Dat kevertje geven wij de schuld van het doden van de boom. Maar wie is de eigenlijke veroorzaker?

Zou je, als je dit leest, op een andere manier naar jezelf kunnen kijken? Van welke ‘voeding’ onthoud jij jezelf waardoor er onbalans of fysiek ongemak ontstaat? En is er iets of iemand wie je daar de schuld van geeft?
Misschien is er iets wat je in stand houdt waardoor jij jezelf niet kunt voeden. Zit je bijvoorbeeld teveel in je hoofd waardoor je je hartsverlangen niet kunt opmerken, ben je strijd aan het voeren (geld, vrienden, werk), ben je bang om iets niet goed te doen of om als dom ervaren te worden, cijfer je jezelf weg zodat je niet afgewezen kunt worden? En misschien wel de belangrijkste; zie jij jezelf wel, ervaar je zelfliefde?

Het komt vaak genoeg voor dat ik het allemaal even niet meer weet. Op zo’n moment stel ik mezelf de vraag ‘wat zou de natuur doen?’. Ik ontdekte dat ik zelf voor mijn voeding kan zorgen. Telkens probeer ik voor een gezonde bodem te kiezen zodat ik kan groeien in liefde.